ભગવાન શ્રીકૃષ્ણ પાસે અપરંપાર શક્તિ, જ્ઞાન અને લોકપ્રિયતા હતી, છતાં તેમના જીવનમાં અહંકારનો લેશમાત્ર અંશ પણ જોવા મળતો નથી. તેઓ દ્વારકાના રાજા હતા, પરંતુ જરૂર પડે ત્યારે ગાય ચરાવતા ગોપાલ તરીકે પણ રહ્યા અને મહાભારતમાં અર્જુનના સારથિ બનવામાં પણ તેમને કોઈ સંકોચ ન થયો.
મહાભારતના પ્રસંગમાં શ્રીકૃષ્ણે શસ્ત્ર ઉઠાવવાને બદલે સારથિ બનવાનું પસંદ કર્યું. બહારથી જોવામાં આ સામાન્ય ભૂમિકા હતી, પરંતુ હકીકતમાં તેમણે સમગ્ર યુદ્ધને ધર્મની દિશા આપી. આ આપણને શીખવે છે કે મહાન વ્યક્તિને પોતાની મહાનતા સાબિત કરવાની જરૂર પડતી નથી.
આજના સમયમાં ઘણીવાર થોડું જ્ઞાન, થોડું ધન અથવા થોડું પદ મળતાં જ માણસમાં અહંકાર આવી જાય છે. પરંતુ અહંકાર વ્યક્તિને લોકોમાંથી દૂર કરે છે, જ્યારે નમ્રતા તેને સૌના હૃદયમાં સ્થાન અપાવે છે.
ફળથી ભરેલું વૃક્ષ હંમેશા નમે છે. તેમ જ સાચો જ્ઞાની અને સફળ વ્યક્તિ પણ વિનમ્ર રહે છે. ભગવાન શ્રીકૃષ્ણ શીખવે છે કે નમ્રતા ક્યારેય વ્યક્તિને નાનો બનાવતી નથી; તે તેને વધુ મહાન બનાવે છે.
જીવન બોધ
નમ્રતા એ નબળાઈ નહીં, પરંતુ આત્મવિશ્વાસ અને પરિપક્વતાની નિશાની છે.
આજનું કૃષ્ણ સૂત્ર
“જે જેટલો મહાન હોય છે, તે એટલો જ નમ્ર હોય છે.”
