ભગવાન શ્રીકૃષ્ણ પાસે અનેકગણી શક્તિ હતી. તેઓ ઇચ્છે તો પોતાના એ દિવ્ય બળથી કોઈપણ પ્રકારનું યુદ્ધ એકલા જીતી શકતા હતા. છતાં તેમણે ક્યારેય પણ પોતાની શક્તિનું અભિમાન કર્યું નહીં. તેમના જીવનમાં આ જ શક્તિ અને વિનમ્રતાનું અદ્ભુત સંતુલન જોવા મળે છે.
મહાભારતના યુદ્ધ પહેલાં જ્યારે કૌરવ અને પાંડવ બંને શ્રીકૃષ્ણની મદદ માંગવા આવ્યા, ત્યારે તેમણે પોતાનું નારાયણી સૈન્ય એક તરફ અને પોતાને બીજી તરફ રાખ્યા. અર્જુને શ્રીકૃષ્ણને પસંદ કર્યા, જ્યારે દુર્યોધને સૈન્ય પસંદ કર્યું. શ્રીકૃષ્ણ પાસે આખા યુદ્ધની દિશા બદલવાની શક્તિ હતી, છતાં તેમણે હથિયાર ન ઉપાડવાની પ્રતિજ્ઞા લીધી હતી. તેમણે અર્જુનના સારથિ બનવાનું પસંદ કર્યું.
વિશ્વના સર્વશક્તિમાન ભગવાન હોવા છતાં રથ હાંકનાર બનવું એ વિનમ્રતાનું સૌથી મોટું ઉદાહરણ છે. તેઓ ઇચ્છે તો રાજા બની શકે, પરંતુ તેમણે સેવક બનવાનું પસંદ કર્યું. આ જ કારણ છે કે લોકો આજે પણ તેમને માત્ર શક્તિશાળી નહીં, પરંતુ મહાન પણ માને છે.
આપણા જીવનમાં પણ ઘણીવાર જ્ઞાન, સંપત્તિ, પદ અથવા સફળતા મળ્યા પછી અહંકાર આવી જાય છે. પરંતુ શ્રીકૃષ્ણ શીખવે છે કે સાચી મહાનતા શક્તિમાં નથી, પરંતુ તે શક્તિનો ઉપયોગ કેટલો વિનમ્રતાથી કરીએ તેમાં છે.
શક્તિ તમને ઊંચા સ્થાન પર પહોંચાડી શકે છે, પરંતુ વિનમ્રતા તમને લોકોના હૃદયમાં સ્થાન અપાવે છે.
આજનું કૃષ્ણ સૂત્ર
જે જેટલો મહાન હોય છે, તે એટલો જ વિનમ્ર હોય છે.
જય શ્રી કૃષ્ણ
